لینک صفحه جهت اشتراک گذاری کپی شد

کلسترول بالا (هایپرلیپیدمی) چیست؟


کلسترول بالا (هایپرلیپیدمی) چیست؟

کلسترول یک مادهٔ چرب و مومی‌شکل است که در تمام سلول‌های بدن یافت می‌شود و بدن برای ساخت هورمون‌ها، ویتامین D و موادی که به هضم غذا کمک می‌کنند به آن نیاز دارد. کلسترول از طریق خون در قالب ذراتی به نام لیپوپروتئین (Lipoprotein) جابه‌جا می‌شود. زمانی که سطح برخی از این ذرات در خون بیش از حد بالا رود، اصطلاحاً «کلسترول بالا» یا هایپرلیپیدمی (Hyperlipidemia) رخ می‌دهد که یکی از عوامل خطر شناخته‌شده برای بیماری‌های قلبی-عروقی است.

تفاوت LDL، HDL و تری‌گلیسیرید

در آزمایش چربی خون (Lipid Panel) معمولاً سه شاخص اصلی همراه با کلسترول تام (Total Cholesterol) اندازه‌گیری می‌شود: LDL، HDL و تری‌گلیسیرید (Triglyceride). برای اطلاعات کامل‌تر دربارهٔ نحوهٔ انجام این آزمایش می‌توانید مقالهٔ «آزمایش چربی خون» را در همین سایت مطالعه کنید.

LDL؛ کلسترول «بد»

لیپوپروتئین کم‌چگالی (Low-Density Lipoprotein) یا LDL با عنوان کلسترول «بد» شناخته می‌شود، زیرا سطح بالای آن می‌تواند در دیوارهٔ رگ‌ها رسوب کند و به شکل‌گیری پلاک و تنگی عروق منجر شود؛ فرآیندی که خطر بیماری قلبی و سکتهٔ مغزی را افزایش می‌دهد.

HDL؛ کلسترول «خوب»

لیپوپروتئین پرچگالی (High-Density Lipoprotein) یا HDL نقش محافظتی دارد، زیرا کلسترول اضافی خون را به کبد بازمی‌گرداند تا از بدن دفع شود. به همین دلیل به آن کلسترول «خوب» می‌گویند.

تری‌گلیسیرید

تری‌گلیسیرید نوعی چربی خون است که بدن از انرژی مصرف‌نشدهٔ غذا می‌سازد و برای استفادهٔ بعدی ذخیره می‌کند. ترکیب تری‌گلیسیرید بالا با HDL پایین یا LDL بالا می‌تواند خطر حمله قلبی و سکته را بیشتر کند.

تفاوت LDL، HDL و تری‌گلیسیرید

کلسترول بالا معمولاً بدون علامت است

کلسترول بالا به‌خودی‌خود معمولاً هیچ علامت مشخصی ایجاد نمی‌کند و می‌تواند سال‌ها بدون هیچ نشانه‌ای در بدن وجود داشته باشد. به همین دلیل، تنها راه قابل‌اعتماد برای شناسایی آن انجام آزمایش خون (پروفایل چربی) است، نه انتظار برای بروز علامت.

ارتباط کلسترول بالا با آترواسکلروز و بیماری قلبی-عروقی

وقتی سطح LDL در خون بالا باشد، این ذرات می‌توانند در دیوارهٔ داخلی شریان‌ها رسوب کرده و پلاک تشکیل دهند. با گذشت زمان، این پلاک‌ها می‌توانند شریان‌ها را تنگ یا مسدود کنند؛ وضعیتی که آترواسکلروز (Atherosclerosis) نامیده می‌شود. آترواسکلروز می‌تواند به مشکلاتی مانند آنژین صدری (درد قفسهٔ سینه)، حمله قلبی، حملهٔ ایسکمیک گذرا، سکتهٔ مغزی، بیماری شریان‌های محیطی در دست و پا و حتی بیماری مزمن کلیه منجر شود.

عوامل خطر کلسترول بالا

عوامل مرتبط با سبک زندگی

  • مصرف زیاد غذاهای پرچرب اشباع و ترانس که سطح LDL را بالا می‌برد
  • کم‌تحرکی و نداشتن فعالیت بدنی منظم
  • سیگار کشیدن، که به‌ویژه در زنان سطح HDL را کاهش می‌دهد
  • مصرف زیاد الکل (بیش از حد مجاز روزانه)
  • کیفیت پایین خواب و استرس مزمن

عوامل ژنتیکی؛ هایپرکلسترولمی خانوادگی

هایپرکلسترولمی خانوادگی (Familial Hypercholesterolemia) یک بیماری ارثی است که در آن جهش‌های ژنی (عمدتاً در ژن‌های LDLR، APOB و PCSK9) باعث می‌شوند بدن نتواند LDL را به‌درستی از خون پاک کند. این بیماری تقریباً یک نفر از هر ۲۵۰ نفر را در آمریکا مبتلا می‌کند و افراد مبتلا در معرض خطر بالاتر بیماری عروق کرونر و حمله قلبی زودرس قرار دارند. در این افراد، تغییر سبک زندگی به‌تنهایی معمولاً کافی نیست و اغلب نیاز به داروهای پایین‌آورندهٔ کلسترول وجود دارد.

بیماری‌های زمینه‌ای، سن و داروها

برخی بیماری‌ها مانند دیابت، کم‌کاری تیروئید، بیماری مزمن کلیه، چاقی، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، آپنه خواب، لوپوس و HIV/AIDS می‌توانند خطر کلسترول بالا را افزایش دهند. برخی داروها مانند برخی داروهای ضدآریتمی، بتابلوکرها، شیمی‌درمانی، دیورتیک‌ها، داروهای سرکوب‌کنندهٔ ایمنی، رتینوئیدها و کورتیکواستروئیدها نیز می‌توانند بر کلسترول اثر بگذارند. از نظر سن و جنسیت، شایع‌ترین بازهٔ تشخیص بین ۴۰ تا ۵۹ سالگی است؛ خطر در مردان بین ۲۰ تا ۳۹ سالگی بالاتر است، در حالی‌که در زنان این خطر معمولاً پس از یائسگی افزایش می‌یابد.

ارتباط کلسترول بالا با آترواسکلروز و بیماری قلبی-عروقی

غربالگری و آزمایش چربی خون؛ چه زمانی باید آزمایش داد؟

از آنجا که کلسترول بالا معمولاً علامتی ندارد، آزمایش دورهٔ چربی خون برای تشخیص زودهنگام آن ضروری است. جدول زیر بازهٔ پیشنهادی آزمایش را بر اساس سن نشان می‌دهد.

گروه سنی بازه پیشنهادی آزمایش
۹ تا ۱۱ سالگی (کودکان و نوجوانان) اولین آزمایش؛ در صورت وجود سابقه خانوادگی کلسترول بالا، ممکن است از حدود ۲ سالگی زودتر انجام شود.
۲۰ تا ۴۴ سالگی هر ۵ سال یک‌بار
مردان ۴۵ تا ۶۵ سال / زنان ۵۵ تا ۶۵ سال هر ۱ تا ۲ سال یک‌بار
بالای ۶۵ سال به صورت سالانه

 

نکته: در افراد مبتلا به دیابت، فشار خون بالا یا بیماری‌های قلبی، پزشک ممکن است فواصل کوتاه‌تری را برای انجام آزمایش‌های دوره ای (Lipid Profile) تجویز نماید.

سطوح هدف کلسترول و تری‌گلیسیرید در بزرگسالان

نتایج آزمایش چربی خون معمولاً بر اساس مقادیر زیر (بر حسب میلی‌گرم بر دسی‌لیتر، mg/dL) تفسیر می‌شود:

شاخص سطح مطلوب (mg/dL) توضیح
کلسترول تام (Total Cholesterol) کمتر از ۲۰۰
LDL («بد») کمتر از ۱۰۰
HDL («خوب») ۶۰ یا بالاتر (بهینه) کمتر از ۴۰ در مردان و کمتر از ۵۰ در زنان، سطح پایین محسوب می‌شود.
غیر-HDL (Non-HDL) کمتر از ۱۳۰
تری‌گلیسیرید کمتر از ۱۵۰ (طبیعی) ۱۵۰ تا ۱۹۹ مرزی؛ ۲۰۰ یا بیشتر بالا محسوب می‌شود.

 

نکته: مقادیر ذکرشده بر حسب میلی‌گرم بر دسی‌لیتر (mg/dL) است. تفسیر نهایی نتایج باید توسط پزشک و با در نظر گرفتن سایر عوامل خطر (دیابت، فشار خون، سابقه خانوادگی و سیگار) انجام شود.

تفسیر دقیق این اعداد و ارتباط آن‌ها با ریسک قلبی-عروقی فرد باید توسط پزشک و با در نظر گرفتن سایر عوامل خطر انجام شود. جزئیات بیشتر دربارهٔ نحوهٔ آماده‌شدن برای این آزمایش و معنای هر عدد در مقالهٔ «آزمایش چربی خون» موجود در سایت آمده است.

مدیریت و کنترل کلسترول بالا

تغییر سبک زندگی؛ خط اول درمان

در بیشتر افراد، اولین گام برای کنترل کلسترول بالا تغییر سبک زندگی است، از جمله:

  • روی آوردن به الگوهای غذایی سالم برای قلب، مانند رژیم DASH یا برنامهٔ «تغییرات درمانی سبک زندگی» (Therapeutic Lifestyle Changes) که بر غلات کامل، میوه، سبزیجات و محدودسازی چربی اشباع تأکید دارند
  • افزایش فعالیت بدنی منظم، که می‌تواند LDL و تری‌گلیسیرید را کاهش و HDL را افزایش دهد
  • کاهش وزن؛ حتی کاهش ۳ تا ۵ درصدی وزن بدن می‌تواند سطح کلسترول را بهبود بخشد
  • ترک سیگار
  • خواب کافی (۷ تا ۹ ساعت در شب) و مدیریت استرس
  • محدود کردن مصرف الکل

داروها (مانند استاتین‌ها)

اگر تغییر سبک زندگی به‌تنهایی کافی نباشد، پزشک ممکن است دارو تجویز کند. استاتین‌ها (Statins) رایج‌ترین دستهٔ دارویی برای کاهش کلسترول هستند و با کاهش تولید کلسترول در کبد عمل می‌کنند. سایر گزینه‌های دارویی شامل ازتیمایب (Ezetimibe)، مهارکننده‌های PCSK9، رزین‌های اتصال‌دهنده به اسید صفراوی و بمپدوئیک اسید (Bempedoic Acid) است که بسته به شرایط فرد و نظر پزشک انتخاب می‌شوند. برای آشنایی با نحوهٔ عملکرد، موارد مصرف و ملاحظات ایمنی این دسته دارویی، به مقالهٔ «استاتین» در همین سایت مراجعه کنید. تعیین نوع دارو و دوز آن کاملاً فردی است و تنها باید توسط پزشک معالج انجام شود.

این مطلب صرفاً جنبهٔ اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاورهٔ پزشک نیست.

منابع

پژمان ویسی

پژمان ویسی

من پژمان ویسی، متولد ۱۳۷۳ و دارای مدرک کارشناسی ارشد پزشکی عمومی هستم و در زمینه شناخت، پیشگیری و بررسی بیماری‌ها فعالیت تخصصی دارم. با علاقه به ارتقای آگاهی عمومی در حوزه سلامت، به نگارش مطالب و مقالات علمی درباره بیماری‌ها، علائم، روش‌های درمان و مراقبت‌های پزشکی می‌پردازم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *